به اطلاع خوانندگان عزیز می رساند. عدم درج خبر از این جشنواره به مفهوم تایید یا حمایت از آن نیست. بلکه بیشتر به خاطر ضعف اطلاع رسانی ستاد خبری یا روابط عمومی خود جشنواره است. اگر دقت کنید در روز های اخیر اخبار جشنواره به صورت موثری حتی در سایت جشنواره نیز منتشر نمی شود. از سوی دیگر اخبار رسیده به این وبلاگ بیشتر به مسائل خصوصی و اخلاقی محدود شده و یا به فشارهای  نهادهای مختلف و برخی افراد در انتخاب داوران و رد آثار و سواستفاده  از وضعیت  مالی   جشنواره  پردخته اند که منابع مستقل هنوز به تایید آن نپرداخته اند. به هر  تقدیر  از خوانندگان دعوت می شود مطالب خود را حدکثر 24 ساعت پس از پایان اختتامیه به این وبلاگ ارسال نمایند.

جان مالکویچ :

                                                                                  مفتخرم که انیستیتوی بین المللی تئاتر در یونسکو از من تقاضا کرده است تا برای گرامی‌داشت پنجاهمین سال روز جهانی تیاتر سخن بگویم. سخن کوتاه من خطاب به همکاران، همقطاران و رفقایم در تیاتر است.
امید که آثارتان گیرا و اصیل باشد. امید که ژرف‌ باشد و پر‌احساس باشد که به ما کمک کند تا به این پرسش بیاندیشیم که معنی انسان بودن چیست؟ و امید که این اندیشه با دل ها، با پاکدلی و پاک‌اندیشی و با شرف متبرک شود.
امید که بر دشمنی ها چیره شوید، بر سانسور، فقر و پوچ گرایی؛ همان گونه که بسیاری از شما به آن متعهد شده‌اید.
امید که درخشان و پرتوان باشید تا به ما پیچیدگی‌های تپش قلب آدمی را بیاموزید و کنجکاوی و فروتنی را؛ که آن را دست‌‌آورد یک عمر خود ساخته‌اید.
امید که بهترین‌های شما -چرا که بهترین‌ها را طلب می‌کنید- آن هم در ناب‌ترین و گذراترین لحظه، چارچوبی بیابید برای این بنیادی‌ترین پرسش: “چرا زیست می کنیم؟”

 خدا‌نگهدار
 جان مالکویچ

تبعیض دبیرجشنواره‌ی تئاتر فجر میان گروه‌های دانشجویی

تاریخ : 1390/11/12

   دبیر پانزدهمین جشنواره‌ی بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران در مصاحبه با خبرگزاری دانشجویان ایران  "ایسنا" مطرح کرد:
   دبیر جشنواره تئاتر دانشگاهی:جشنواره‌ی تئاتر فجر رفتار تبعیض‌آمیزی با گروه‌های دانشجویی دارد . 
   حمید مراد ویسی به خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، گفت: سال‌های گذشته گاه آثاری که از طریق جشنواره تئاتر دانشگاهی معرفی می‌شد، جوایز اصلی جشنواره را دریافت می‌کردند که نمونه‌اش کار رضا ثروتی است.
دبیر جشنواره تئاتر دانشگاهی با اشاره به حضور رحمت امینی به عنوان چهره‌ای دانشگاهی در این دوره از جشنواره تئاتر فجر اضافه کرد: انتظار داشتیم با حضور ایشان تفاهم‌نامه جدیدی با ما نوشته و همکاریمان بیشتر شود اما متاسفانه این اتفاق نیفتاد. مرادویسی خاطر نشان کرد: گرچه برگزار کنندگان مدعی هستند جشنواره سی‌ام تئاتر فجر توجه ویژه‌ای به دانشجویان دارد اما متاسفانه این توجه فقط معطوف به آثار دانشگاه آزاد است و دیگر دانشجویان و دانشگاه‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. به همین دلیل ما مراجعان زیادی از میان استادان و دانشجویان دیگر دانشگاه‌ها داریم که نسبت به این موضوع گله‌مندند.
وی متذکر شد: در این دوره از جشنواره ۳۶ درصد آثار مربوط به کارهای دانشجویی است که در این میان ۲۸ درصد آن آثار دانشگاه آزاد است هرچند بخشی از این موضوع از روی ناچاری است. زیرا هنرمندان حرفه‌ای کمتر در این دوره از جشنواره حضور دارند و جدول جشنواره بیشتر با آثار دانشجویی پر شده اما مشکل این جا است که این آثار به طور مناسبی در جدول گنجانده نشده‌اند.
حمید مرادویسی درپایان به ایسنا گفت: جالب اینجاست که آثار هیات انتخاب جشنواره هم‘ در جدول دیده می‌شود در حالی که افراد دیگر باید به سختی و با گذراندن هفت خان رستم به جشنواره راه پیدا کنند.

     ناصر گلی: 

     علیرغم خبرهای  تایید نشده مبنی بر برکناری رضا صمدپور از سمت دبیری جشنواره پانزدهم تئاتر دانشگاهی‘ عاقبت منابع موثق از دفتر فرهنگی وزارت علوم عاقبت خبر استعفای رضا صمدپور دبیر منتصب جشنواره دانشگاهی را تایید کردند. رضا صمد پور که با هوشیاری تمام ابتدا با شرکت در مصاحبه و قبول منصب دبیری به نوعی تاییدیه خود را از سیستم فعلی اخذ کرده بود با استعفا از این سمت به مخالفان سیستم غیر دموکراتیک انتصاب دبیر اثبات کرد هنوز از آرمان های دانشگاهی و آزاده منشی خود دست نکشیده است. امید است به زودی ایشان خاطرات یا دلایل خود را منتشر و صحت وسقم خبر را تایید یا تکذیب نماید.

      خبر بعدی آن که حمید مراد ویسی که پیش از این به خاطر مخالفت دکتر دارا از این پست بازمانده بود دوباره به عنوان گزینه دبیری مطرح وخبر دبیری ایشان نیز روز یکشنبه 29 آبان رسما اعلام خواهد شد. توصیه می شود ایشان نیز بعد از دریافت این حکم استعفا نماید تا با اعتراض به این سیستم غیر دموکراتیک انتخاب دبیر بتواند گام محکمی در اداره جشنواره از سوی دانشجویان آن هم با انتخاب آزادانه دبیر بردارد. چراکه تاخیر دیر هنگام در شروع جشنواره از یک سو و عدم اختصاص بودجه در سری سوم  وزارت علوم و در نهایت احتمال عدم تصویب بودجه دولت در سال جاری.این جشنواره را به بدترین دوره آن در طول سالیان اخیر بدل خواهد کرد و آینده حرفه ایی دبیر آن را دست خوش آینده ایی مبهم خواهد کرد.

پشیمانی در 72 ساعت

فراخوان پانزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی که روز چهارشنبه 11 آبان بر روی سایت جشنواره تئاتر دانشگاهی قرار گرفته بود به دلایل نامعلومی شنبه 14 آبان 90 از روی سایت جشنواره  حذف گردید. لیکن سایت ایران تئاتر این فراخوان را همان روز بدون درج پیام رضا صمدپور دبیر پانزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی منتشر کرد.

 
”ماندانا کریمی”: تئاتر عروسکی نیازمند کمک و توجه بیشتری است

ماندانا کریمی:  نه تنها در جشنواره بلکه در تمامی عرصه‌‌های تئاتر عروسکی جای تبلیغات خالی است.

به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر، ماندانا کریمی کارگردان تئاتر عروسکی در گفت‌وگو با روابط عمومی دوازدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی دانشجویان در خصوص تئاتر عروسکی و وضعیت آن گفت: تئاتر عروسکی در زمان گذشته از وضعیت بهتری برخوردار بود و دانشجویی که فارغ التحصیل می شد، می توانست به تئاتر عروسکی و زمینه مورد تخصص خود جذب شود و در آن مشغول فعالیت شود اما در حال حاضر بنده به عنوان یک تئاتری در زمینه نمایش های عروسکی  بیکار هستم و هنرمندان چه حرفه ای و غیر حرفه ای نیز در این عرصه از ثبات قابل قبولی برخوردار نیستند.
وی ادامه داد: اشخاصی که در این بخش درس خوانده و زحمت کشیده اند هر یک به طریقی به کارهای دیگری اشتغال دارند که حوزه مورد تخصص و حرفه‌ای آنها نیست.
این کارگردان تئاتر عروسکی اضافه کرد: بنده فکر می کنم که باید به بخش‌هایی که تئاتر عروسکی می‌تواند حضور داشته باشد بیشتر نگاه کرده و به صورت ویژه‌ای به آن توجه کرد. به عنوان مثال مدارس می‌توانند به عنوان پایگاهی برای تئاتر عروسکی شناخته شوند تا این امکان به وجود آید که فعالان این رشته در زمینه تخصص خود به کار مشغول باشند.
ماندانا کریمی با اشاره به گستردگی بیشتر جشنواره تئاتر عروسکی نسبت به دوره‌های پیشین خاطر نشان کرد: بخشی که همیشه نه تنها در جشنواره بلکه در تمامی عرصه‌های تئاتر عروسکی خالی می‌بینم این است که تبلیغات بسیار محدود و کم است و اخبار تئاتر عروسکی را شاید بتوان گفت تنها بچه‌های عروسکی می‌شنوند و از وقوع آن رویداد با خبر می‌شوند حتی دوستان تئاتر صحنه‌ای هم از برگزاری همچنین اتفاقی بی اطلاع می‌مانند.
این هنرمند تئاتر عروسکی تاکید کرد: باید رسانه‌هایی همچون تلویزیون به این بخش وارد شوند و با پخش تیزرهای جشنواره برای هر چه بهتر معرفی شدن به مردم عادی، کمک کنند، تا جایی که تمامی قشر دانشگاهی و جامعه پیگیر خبرهای تئاتر عروسکی باشند.
کریمی حضور نمایش‌های خارجی در بخش بین الملل را مکانی برای تبادل فرهنگی برشمرد و افزود: شرکت این نمایش ها باعث شده تا نمایش عروسکی نسبت به سایر فعالیت ها از رشد خوبی برخوردار شود. شاید خیلی از مردم ندادند تئاتر عروسکی که اکنون شاهد آن هستیم بیشتر به بزرگسالان توجه دارد، و همچنین از لحاظ تکنیک و هم تلفیق تکنیک و روح هنری اثر سطح قابل قبولی دارد.
 کارگردان نمایش عروسکی "گل نگار و دماغ جادو" درباره آینده تئاتر عروسکی اظهار داشت: تئاتر عروسکی گنجایش و توان زیادی داشته و هنوز برای رشد و پیشرفت راه زیادی دارد. به نظر من تئاتر عروسکی انتها ندارد و تکنیک های مختلفی را در اختیار دارد و آینده روشنی می تواند داشته باشد البته اگر به آن کمک شود و توجه کامل و دقیقی صورت گیرد.
وی در پایان گفت: امیدوارم که همه بچه‌های تئاتر عروسکی در سلامتی کامل بسر ببرند که بدون وجود آن نمی‌شود در این عرصه فعالیت کرد.
دوازدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی دانشجویان 20 تا 28 آبان‌‌ماه به دبیری زینب لک برگزار می‌شود.

پوپک عظیم‌پور مشاور پژوهشی دوازدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی دانشجویی، طی نامه‌ای از مسئولیت خود انصراف داد.

به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر، در حالی که زمان کمی به برگزاری دوازدهمین دوره جشنواره تئاتر عروسکی دانشجویی باقی مانده، پوپک عظیم‌پور، مشاور بخش پژوهش این جشنواره، طی نامه‌ای انصراف خود را از ادامه همکاری با این جشنواره اعلام کرد.
عظیم پور در این نامه ضمن اعلام انصراف خود اظهار امیدواری کرد که جشنواره دوازدهم هر چه پربارتر و پر فروغ‌تر و به سود جامعه تئاتر عروسکی دانشجویی برگزار شود.
گفتنی است انصراف عظیم پور در حالی صورت گرفت که هفته گذشته مارال کریمی دبیر بخش پژوهش این جشنواره نیز از سمت خود انصراف داده بود.
دوازدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی دانشجویی از 20 تا 28 آبان‌ماه برگزار می‌شود.

     علیرضا احمدزاده درگذشت

           علیرضا احمدزاده منتقد و کارشناس ارشد تئاتر که در دوره های ششم تا هشتم جشنواره تئاتر دانشگاهی به عنوان بازبین و داور و از دوره دهم به عنوان منتقدبا دبیرخانه همکاری داشت و حضوری فعال نیز در برگزاری 15 دوره جشنواره تئاتر دانشجویی از او شاهد بودیم در  4 شهریور ماه جاری به علت ایست قلبی در کرج دارفانی را وداع گفت. با آرزوی شادی روحش این وبلاگ یاد این هنرمند را گرامی و برای بازماندگانش آرزوی صبر جمیل دارد.

علیرضا احمدزاده 
  1390-  1348کرج
تخصص: منتقد و نویسنده و استاد دانشگاه(تئاتر و سینما)
تحصیلات: کارشناسی سینما از دانشکده سینما و تئاتر؛کارشناسی ارشد نمایش از دانشکده سینما و تئاتر
اجراها: نگارش نقد و مقاله از سال 1994 در روزنامه انگلیسی زبان تهران تایمز
دبیرسرویس تئاتر هفته نامه مهر، روزنامه گزارش روز، مشارکت، روز هفتم
سردبیر ماهنامه تخصصی نمایش”صحنه“؛1380 -1381
داور چند جشنواره استانی و دانشجویی فجر؟؟؟؟
منتقد و سخنران جشنواره‌های متعدد ؟؟؟؟؟؟
نگارش کتا‌ب‌های”تدوین گران سینما“،‌ ”آهنگسازان فیلم“،”مترجم“، ”راشومون“،”تئاتر آوانگارد و آمریکا“؛ انتشارات(؟)
عضو کانون ملی منتقدان تئاتر
عضو کانون بین‌المللی تئاتر زیر نظر یونسکو
عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی کشور”خانه سینما“
چاپ نمایشنامه‌های”شبانه“، ”استخوان، فالخن و چیزهای دیگر“،”فکر کردن ممنوع“؛ انتشارات(؟)؛ سال(؟)
نمایشنامه‌های در دست چاپ”زنی که تصمیم داشت شوهرش را بکشد“،”پنجره‌ها“،”چای و روزنامه“، ”تراژدی سلطان گدایان تهرون“

     گفتنی است زنده یاد علیرضا احمدزاده به تازگی دو کتاب با عنوان" فرهنگ تئاتر واژگان سینمایی" و"فرهنگ تئاتر واژگان تئاتری" را به همت انتشارات افراز به چاپ رسانده و دو کتاب با عناوین "برندگان اسکار از آغاز تا امروز"و"پرده آخر " را نیز در دست چاپ دارد.

انجمن هنرهای نمایشی ایران منحل می‌‌شود؟

      دبیر پانزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی

      وقتی در اختتامیه دوزادهمین تئاتر دانشگاهی سرود پایان جشنواره نواخته شد. دکتر اسلامی مسوول دفتر فرهنگی وزارت علوم حکم انتصاب امیرحسین حریری را در جیبش فشرد و آن را تا 8 تیر 1388 در جیب نگه داشت تا زمانی که کشور دچار پس لرزه های انتخابات دهم ریاست جمهوری بود با سوء استفاده از فضای ناآرام کشورامیر حسین حریری را  به عنوان نخستین دبیر غیر انتخاب شده بر مصدر جشنواره بنشاند.  ویران کردن پایه های دموکراتیک جشنواره تئاتر دانشگاهی کار آسانی برای دکتر محسن اسلامی نبود. در نابود کردن انتخاب دموکراتیک دبیران جشنواره تئاتر دانشگاهی او علاوه بر دستورات مافوقش به همکارانی نیز در بین دانشجویان احتیاج داشت. اسلامی یکسال قبل به زیرکی تمام  مجمع کانونهای تئاتر دانشجویان را تعطیل کرده بود و یکسال قبل از آن نیز به دست عباس اقسامی خانه ی تئاتری درست کرده بود تا خانه تئاتر دانشگاهی را به ویرانی کشد. حریری و اقسامی به صورت پابند ودستبند آخرین رمق یک تئاتر آزاداندیش و جسور را گرفته و دلاورنژاد مسوول دبیرخانه جشنواره نیز با  زدن چسب کارتن به دهان جشنواره تئاتر دانشگاهی, آن را بر زمین سایر جشنواره های کشور کوبیدند تا جشنواره  تئاتر دانشگاهی  تفاوتی با جشنواره ... نداشته باشد.

      سال بعد دکتر اسلامی مدیر غیرفرهنگی دفتر فرهنگی وزارت علوم جای خود را به دکتر دارا  جوان بی تجربه ایی داد که قبل از آن که انتخابش به دلیل کارآیی او باشد مدیون پایان نامه ایی بود که با  استاد راهنمایش  گذرانده بود.

      دکتر دارا  ابتدا مثل همه مدیران قصد داشت مدیر پیش از خود را نالایق و بی عرضه نشان دهد به همین مناسبت شروع به قطع بودجه خانه تئاتر دکتر اسلامی و  بررسی وضعیت آن کرد تا با تعطیلی آن مرکز من درآوردی بنام مرکز تخصصی تئاتر دانشگاهی بیرون آید اقسامی نیز به عنوان یک کارشناس به صف حقوق بگیران قراردادی آنجا پیوست تا پرونده مدیریت دارا  لااقل وصله ایی چون بریدن نان و حقوق  اقسامی را نداشته باشد. دکتر دارا همزمان  امیرحسین حریری را در مصدر جشنواره 12+1 تئاتر دانشگاهی  ابقا کرد تا به دیگران بفهماند ایشان نیز مثل دکتر اسلامی در گرفتن حق انتخاب از دانشجویان  دست کمی ندارد. دارا سال بعد نیز پس از یک تاخیر شش ماهه  در شهریور 89 جواد روشن  فارغ التحصیل دانشگاه تهران را برای دبیری جشنواره چهارده گمارد  تا  دانشجویان به یاد نیاوررند که  زمانی دپیران جشنواره  از بین دانشجویان و انتخاب خود آنان بوده است.

این مقدمه طولانی از آن روی بود که روشن گردد چرا امسال نیز انتصاب دبیر جشنواره پانزده تئاتر دانشگاهی پس از 70 روز عملی نشده است؟

برای دبیری جشنواره 15 چند گزینه  اصلی در وزارت علوم مطرح شده است:

1. حمید مرادویسی که  در چند سال اخیر در جشنواره و بخش های آن فعالیت داشته ونمی توان ایشان را دلیل بی نظمی ها وبهم ریختگی اوضاع جشنواره دانست.

2. فرزین ریحانی که از دانشگاه نبی اکرم تبریز  در زمانی که خانه وقت تئاتر دانشگاهی دربه در دنبال همکار می گشت وارد این حوزه شد. ایشان که همزمان به تحصیل و تدریس در نبی اکرم تبز اشتغال دارد. هیچ گونه سابقه اجرایی و عملیاتی  ندارد. 

3.مهدی محمدی که از چهره های خوشنام و فعالان صادق تئاتر دانشگاهی است. که در دانشگاههای سوره و تربیت مدرس تحصیل کرده و تجربیات ارزشمندی در زمینه کارگردانی و اجرا دارد.

4. سید جواد روشن که در ظاهر نه جزو گزینه هاست ونه تمایلی به این دبیری ندارد. اما اظهارات و تلاشهای ایشان و ارادتی که در این دو سال به جناب دارا اظهار کرده  ودغدغه ایی که برای نیمه تمام ماندن برنامه هایش اعلام می کند تمایل مجدد او را آشکار می کند. به ویژه آن که بدهی های تئاتر دانشگاهی بهانه ایی شده تا ایشان وقت و بی وقت در دفتر یا مسیر دکتر دارا قرار گیرد. اما  سیاه نمایی و بزرگنمایی مسائل اختتامیه و... جشنواره  از سوی روزنامه ها و سایت ها باعث گردیده تا سیستم  دکتر دارا به  راحتی به او اعتماد نکند.

    شکی نیست  که مدیران فعلی وزارت علوم و ارشاد تمایلی به سهیم کردن هنرمندان و دانشجویان در برنامه های مربوط به خود ندارند. از عدم انتخاب روسای دانشگاه ها  توسط استادان آن دانشگاه, تعطیلی مجمع کانون های فرهنگی و هنری دانشجویان, تعطیلی انجمن های نمایش و سرنوشت اصناف سینمایی و تئاتری که گواه این مدعاست.

   شکی نیست که فهم نکته فوق و اصل احترام به آرا و عقاید دانشجویان  در ذهن هرکسی نمی گنجد.

     اما دلیل تاخیر در معرفی دبیر غیر انتخابی خبری به نقل از یک منبع موثق در وزارت علوم است. انگار قرار است  آقای رضا صمدپور که در دو سال گذشته به صورت بازبین مناطق با جشنواره همکاری داشته برای دبیری جشنواره اعلام  شود. رضا   صمد پور که از فارغ التحصیلان دهه گذشته دانشگاه تهران است و بعد از حضور در تئاتر دانشگاهی به عنوان مدرس حق التدریس در موسسه غیرانتفاعی نبی اکرم تبریز مشغول شد اکنون به صورت حق الزحمه با خانه هنرمندان معاونت فرهنگی هنری شهرداری همکاری می کند.

   با این امید که این خبر کذب بوده باشد یآدآوری می شود دکتر دارا در مصاحبه های مکرر خود اعلام داشته که دبیر این جشنواره از بین دانشجویان خواهد بود . اگر چه خطر دانشجویان خائن به آرمان تئاتر دانشگاهی از فارغ التحصیلان میانه رو برای این جشنواره بیشتر است. امید می رود آقای رضا صمدپور چون گذشته در کنار این جشنواره به تعامل تجربیات و اندوخته های خود ادامه دهند تا این که از ایشان برای بازی در صحنه ایی استفاده شود که زمانی خود ایشان از مدرسان ترکیب و کارگردانی آن بوده اند. این حداقل انتظاری است که از ایشان می رود. یعنی زمانی که امیدی به اصلاح تفکر دیکتاتور مآبانه در تئاتر دانشگاهی نیست  دست کم بایستی یاوران این حوزه گامهایشان را با احتیاط بردارند.چرا که عرصه تئاتر دانشگاهی نباید به میدانی برای تسویه حساب مدیران فعلی و قبلی مرکز هنرهای نمایشی تبدیل گردد.

     دلیل مشکل دائمی بودجه جشنواره تئاتر دانشگاهی چیست؟

   ایرج نیکی: علیرغم گذشت یک ماه از پایان جشنواره چهاردهم تئاتر دانشگاهی و نیمه تعطیل بودن دبیرخانه, تلاش طرفهای قرارداد و برخی گروهها  افراد برای دریافت مطالبات خود به خاطر مشکلات مالی دفتر فرهنگی وزارت علوم ادامه دارد. از نظر شرکت کنندگان اگر می توان از تمام اشتباهات دبیرخانه چهاردهم و بی نظمی ها و سطح کیفی و کمی جشنواره عبور کرد ولی نمی توان از حق خود گذشت. به عبارتی دیگر دوران دبیری یک فرد پس از برگزاری جشنواره اش شروع می شود و هرچه این دوران کوتاه تر باشد دبیر موفق تر است.در سال های اخیر گاه تسویه حساب مالی جشناره حتی پس از شروع دوره بعدی ادامه داشته  در جشنواره دهم وچهاردهم تا بهمن ماه یعنی نزدیک به هشت ماه طول کشیده و زیان های بسیاری را متوجه افراد و گروه ها کرده است. جالب است بدانیم  این اشتباه هر سال بدتر از سال گذشته ادامه یافته و حتی این روند در دوران مدیران چهارساله ( دکتر اسلامی) وبه ویژه سال پایانی آن بدتر شده است.عمده دلیل این کار را می توان در سه ماده خلاصه کرد:

   ١. نخست آن که دبیران غیر انتخابی در مقابل انتصابشان به عنوان دبیر خود را وامدار دولت احساس کرده اند نه دانشجویان. به همین دلیل کسب رضایت مدیر کل فرهنگی برای دبیران غیر انتخابی بیشتر اهمیت داشته است تا رضایت شرکت کنندگان.

  ٢ .دبیران غیر انتخابی یا منتخبین ی که به آرمان انتخاب کنندگان پشت کردند  انتظار  داشته اند پس از پایان دوره  در وزارت علوم یا نهادهای تئاتری شغلی دست و پا کنند. به همین دلیل در برابر ناملایمات اداری و بالادستی سکوت کرده و مطیع شده اند. آنها با انتخاب افرادی چون مدیران گروه ها , مسوولین و... سعی در تضمین دوران پس  از  دبیری  خود  بوده اند نه حقوق دانشجویان.

 ٣.دبیران اغلب از روابط اداری و مالی حاکم بر وزارت علوم بیگانه بوده و کارشناسان مرتبط در وزارت علوم  نیز به جای کمک به دبیران اغلب به بزرگترین مشکل دبیرخانه بدل شده اند.

حبیبیان در ارزیابی وضعیت تئاتر دانشگاهی:
نهادهای متولی تئاتر دانشگاهی باید خیلی جدی‌تر عمل کنند

خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران
سرویس: فرهنگ و هنر - تئاتر

ناصر حبیبیان تاکید کرد: اگر مدیران با بودن یا نبودن جشنواره تئاتر دانشگاهی دچار تعارف هستند، بهتر است زودتر تکلیف این جشنواره را معلوم کنند.این چهره فعال تئاتر دانشگاهی که دبیری دوازدهمین دوره‌ی جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی را برعهده داشته با بیان این مطلب به خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، درباره‌ی وضعیت تئاتر دانشگاهی گفت: نمی‌توان با این شیوه‌ی کج‌دار و مریض جشنواره برگزار کرد. مسوولان باید تکلیف خود را با این جشنواره مشخص کنند چرا که برگزاری جشنواره در شرایطی که مدیران گویی با آن تعارف دارند نه دانشجویان را راضی می‌کند، نه مدیران را.او با تاکید بر این‌که باید برای برگزاری جشنواره فکری اساسی کرد، ادامه داد: یا مسوولان باید دست از ادعاهایشان بردارند یا این‌که به صورت علنی اعلام کنند، می‌خواهند جشنواره‌ای فرمایشی برگزار کنند.ناصر حبیبیان با اشاره به سخنان مدیر اداره کل فرهنگی وزارت علوم مبنی بر ضابطه‌مند کردن شیوه‌ی انتخاب دبیر جشنواره تئاتر دانشگاهی افزود: برداشت من از سخنان ایشان این است که در سیزده دوره گذشته سیستم انتخاب دبیر جشنواره ضابطه‌مند نبوده است.

او با ابراز تاسف از وضعیت نامعلوم دبیر جشنواره چهاردهم یادآور شد: در هیچ دوره‌ای جشنواره تئاتر دانشگاهی برای انتخاب دبیر تا این زمان تعلل نداشته است و این یکی ازنقاط ضعف مهم نهاد متولی برگزاری این جشنواره است. شاید آقایان توجیهاتی بیاورند، اما ازنظر ما که نظاره‌گر این ماجرا هستیم این تعلل به هیچ وجه درست نیست.

حبیبیان تصریح کرد: جشنواره تئاتر دانشگاهی رسمی را باب کرد که در هر اختتامیه دبیر جشنواره بعدی معرفی می‌شد، در شرایطی که امروز جشنواره‌های دیگر از این موضوع تاثیر گرفته‌اند باعث تاسف است که خود جشنواره دانشگاهی سیر نزولی پیدا کرده است. وی اظهار تاسف کرد: آنچه امروز شاهد ان هستیم به روند دموکراتیک جشنواره آسیب می‌زند. با این‌که اقایان در شعارها و سخنان خود ظاهرا بر این امر تاکید دارند که قرار است اتفاق دموکراتیک‌تری بیفتد اما عملکردی که تاییدکننده این سخنان باشد نمی‌بینیم و این چنین است که دچار نوعی تضاد می‌شویم که این تضاد چالش‌هایی را به همراه دارد. این چهره تئاتر دانشگاهی در ادامه تعطیلی سایت جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی را اتفاقی تاسف‌برانگیز دانست و تصریح کرد: مجموعه‌ی این اتفاقات نشان می‌دهد که قرار است همه چیز روندی فرمایشی پیدا کند. متاسفانه این روند از زمان تعطیلی مجمع تئاتر دانشگاهیان آغاز شده است و امروز احساس می‌کنیم مشکل بسیار بزرگتر از این حرفهاست.او با تاکید بر نقش موثر جشنواره تئاتر دانشگاهی در معرفی هنرمندان و مدیران جوان به تئاتر رسمی کشور اضافه کرد: جشنواره تئاتر دانشگاهی همواره در یک زمینه پیش‌گام بوده است. این جشنواره به رغم امکانات و بودجه‌ی محدود خود همواره در الگوسازی پیشگام بوده و امیدوارم به سرنوشت تلخ برخی جشنواره‌های دیگر دچار نشود. حبیبیان در ادامه سخنان خود گفت: برای جشنواره تئاتر دانشگاهی آرزوی ماندگاری در بهترین‌حالت را دارم. چرا که بدون هر گونه شعاری صاحب اصلی این جشنواره دانشجویان بوده‌اند، اما متاسفانه در سال‌های اخیر نهادهایی موازی ایجاد شده‌اند که خود را متولی تئاتر دانشگاهی می‌دانند در حالی که اگر به راستی متولی تئاتر دانشگاهی هستند باید خیلی جدی‌تر از این عمل کنند.به اعتقاد او؛ باید نهادهای متولی منفعت‌طلبی را کنار بگذارند و به خاطر منافع شخصی خود سکوت نکنند. ناصر حبیبیان یکی از بزرگترین نقاط قوت جشنواره تئاتر دانشگاهی را به کارگیری پتانسیل نیروی جوان دانشجو بر شمرد و توضیح داد: این جشنواره همچون نیرو و توان دانشجویان را به کار می‌گرفت اما حذف آن موجب سرگردان‌شدن این نیروهای جوان می‌شود و مشکلات بسیار زیادی حتی در سطح مسایل سیاسی و اجتماعی ایجاد می‌کند. درحالی که اتفاقاتی مانند جشنواره تئاتر دانشگاهی می‌تواند کمک کند تا انرژی جوان جامعه به شکل فرهنگی هدایت شود.او در پایان سخنان خود با اشاره به این‌که جشنواره تئاتر دانشگاهی دغدغه بسیاری از دانشجویان هنری و حتی غیر هنری است، افزود: ما ازمدیران می‌خواهیم اعتماد دانشجویان را جلب کنند در وهله نخست باید مدیران بتوانند از طریق اعتمادسازی نیروها، دانشجویان را برای برگزاری این جشنواره به کار بگیرند. به ویژه در شرایط اجتماعی ما این جشنواره می‌تواند هدایتگر بسیار خوبی دربه کارگیری این نیروهای جوان باشد.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1597716

شهرام زرگر در ارزیابی وضعیت تئاتر دانشگاهی:
استخوان‌بندی تئاتر هر کشوری تئاتر دانشگاهی استخبرگزاری دانشجویان ایران - تهران
سرویس: فرهنگ و هنر - تئاتر

شهرام زرگر معتقد است: روند پیشین انتخاب دبیر جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی موجب تسریع در روند برگزاری جشنواره می‌شد.این استاد دانشگاه در گفت‌وگو با خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) درارزیابی فعالیت‌های تئاتر دانشگاهی توضیح داد: دغدغه و نگرانی دانشجویان در این زمینه برایم قابل درک است، چرا که عرف معمول انتخاب دبیر جشنواره و معرفی او در اختتامیه‌ی هر دوره، روند فعالیت‌های هر دوره را تسریع می‌کرد درحالی که الان بیش از چهار ماه است که زمان از دست داده‌ایم و هنوز دبیر جشنواره‌ی بعدی مشخص نشده است.او با اشاره به شیوه‌ی انتخاب دبیر در دوره‌های گذشته افزود: روند منطقی انتخاب دبیر به تایید مجامع و معرفی او به مدیر کل امور فرهنگی وزارت علوم، سهم دانشجویان را در انتخاب دبیر خودشان پررنگ‌تر می‌کرد و به دبیر وجهه مردمی‌تری می‌داد، اما با حذف مجامع از پروسه‌ی انتخاب دبیر به نظر می‌رسد این روند به سمت انتصاب دبیر توسط اداره کل امور فرهنگی وزارت علوم پیش می‌رود.شهرام زرگر، درباره‌ی چشم‌انداز آینده‌ی تئاتر دانشگاهی تصریح کرد: همه تئاتر دانشگاهی جشنواره‌ی تئاتردانشگاهی‌ها نیست، گرچه این جشنواره ویترینی بزرگ تلقی می‌شود، اما به هرحال نمی‌توان در برابر خلاقیت و جسارت بنیادی تئاتر دانشجویی سدی کشید، با این حال از دست دادن تک‌تک این ویترین‌های دانشگاهی (چه برای دانشجویان، چه برای استادان) باعث محدودیت ارائه و تعامل طیف وسیع و ناهمگون دانشجویان و اساتید تئاتر سراسر کشور خواهد شد.به اعتقاد این مترجم تئاتر؛ جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی امکان دیدن کارهای گوناگون از سراسر کشور را فراهم می‌کند و زمینه‌ی مناسبی برای آشنایی و تبادل تجربه‌ی گروه‌های دانشجویی در سراسر کشور بود، اما نبود این امکان به شکل طبیعی این روند مرسوم را دچار مشکل می‌کند.این پژوهشگر تئاتر در عین حال تاکید کرد: با محدود شدن تئاتر دانشگاهی، دانشجویان از پتانسیل‌های دیگر جشنواره‌ها همچون جشنواره تئاتر ماه، رضوی، فجر، بانو و ... استفاده خواهند کرد، اما همه این‌ها خان‌های گسترده‌ی منازل همسایه است نه سفره‌ی خانه پدری. زرگر سپس فعالیت‌های فرهنگی هم‌چون تئاتر را یکی دیگر از راه‌های مناسب بروز اندیشه دانست و خاطرنشان کرد: اگر چنین زمینه‌هایی محدود شود، دانشجویان اشکال دیگری را برای بیان دغدغه‌ها و مسائل خود پیدا خواهند کرد.او در ادامه با تاکید بر نقش مهم تئاتر دانشگاهی در تئاتر حرفه‌ای هر کشوری افزود: استخوان‌بندی تئاتر هر کشوری، تئاتر دانشگاهی آن است که اگر محل بروز و عرضه‌ی خود را به شکل طبیعی از دست بدهد، نمی‌تواند در جاهای دیگر به روند طبیعی رشد خود ادامه بدهد، بنابراین شوق و جوشش تئاتری به شکل دیگری نمود پیدا می‌کند یا دچار سرخوردگی و افسردگی می‌شود.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1598048

موج بیداری  کانون های تئاتر دانشگاهها آغاز شد

   جمعی از تشکل‌های دانشجویی،دانشجویان و دانش‌آموختگان سراسر کشور، بیانیه‌ای را نسبت به عملکرد حوزه فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری منتشر کردند.در قسمت هایی از این بیانیه آمده است:

ستایش از آن خداست که پروردگار جهانیان است، همو که گسترده‌ی مهر و مهربان است، خداوندگار روز پاداش و جزاست.این نگاره را خطاب به تمام کسانی امضا می‌کنیم که دغدغه فرهنگ و هنر و تعلیم و پرورش آیندگان خاک مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران را دارند.بی‌مقدمه به عرض می‌رساند،عملکرد و سیاست حوزه فرهنگی بویژه اداره کل امور فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در ارتباط با بذر نونهال بسترهای متعدد هنری - دانشگاهی طی چند سال اخیر بالاخص در ارتباط با حوزه هنر نمایش؛ دانشگاهیان و دانشجویان، هنرجویان و هنرمندان متعهد این زادبوم را به نگرانی بیش از پیش واداشته است». آنچه هم‌اکنون بیش از گذشته مسلم است و بر هیچ یک از فعالان فرهنگی دانشگاهها از مدیران و مسئولان گرفته تا دانشجویان پوشیده نیست، قاطعیت عدم حمایت، هدایت، برنامه‌ریزی و جهت‌دهی اداره کل امور فرهنگی وزارتخانه مذکور از این تشکل‌هاست.

خیل عظیمی از دانشجویان با ذوق، کارشناس و متعهد به ارزش‌های فرهنگی - اجتماعی و اسلامی و ایرانی کشورمان بدون هیچ چشم‌داشتی با توکل بر خدا و با دست خالی و دلگرمی پوشالی به مسیر بسیار معنوی خود ادامه داده‌اند و این تشکل‌های محترم و آینده‌ساز را تا به امروز هر چند مایوسانه حفظ کرده‌اند، لیکن...امروز دفتر امور فرهنگی وزارت علوم، نه تنها قدری ندانسته و امیدی نبایسته، بسان والدی که مولودش را منکر شود، روز به روز با اقدامات بسیار مخاطره‌آمیز و سیاست‌های محدود کننده،میراننده و موضع‌گیرانه تلاش در جهت تضعیف و تعدیل قوای کانونها و فاعلین این حوزه می‌نماید.

    در حوزه تئاتر، پس از به تعطیلی کشاندن مجمع تئاتر دانشگاهی به بهانه نداشتن صلاحیت اعضای وقت آن (دو سال پیش)، هیچ‌گونه اقدامی در راستای شروع و بازگشایی مجدد این مجمع نداشته است و علیرغم پیگیری‌های مجدانه و درخواست‌های متعدد دانشجویان فعال کانون‌ها در سراسر کشور و حتی گردهمایی خودجوش ایشان طی وعده‌ای در دانشگاه تهران توجهی نکرده است.امروزه روز پس از گذشت چندین سال، ما دانشجویان آماده به خدمت این نظام مقدس و معزز سرشار از احساسی تلخ و مایوسانه نسبت به اقدامات فرهنگی این اداره، شنوای ناقوس مرگ این تشکل‌ها بدون هیچ تصمیم و قانونمداری روشن و صریح هستیم».«فضای موجود و ارتباط عینیت یافته‌ی مابین دانشجویان و اداره امور فرهنگی نشان از نگاه سلیقه‌ای و بی‌برنامه مدیران فرهنگی این وزارتخانه از یک سو و احساس بلاتکلیفی و بی‌قانونی و سردرگمی دانشجویان از سویی دیگر، مسبب ایجاد سوءتفاهماتی گشته و به دنبال آن اتخاذ تصمیمات اشتباه و تاثیرگذارتری از این سنخ از جانب مسئولان این اداره در سالهای اخیر بویژه امسال و مدیر وقت گردیده است.در پیوند توضیحات فوق و مصادیق این تصمیمات، این اداره حدود سه سال پیش با تاسیس فضایی تحت‌عنوان «خانه تئاتر دانشگاهی ایران» با وجود شبهات بسیاری در نقش، جایگاه و محتوای عملکرد حقیقی این نهاد منجر به ایجاد اعتمادی در دانشجویان گردید و شاید همین بهانه مناسبی در تعطیلی نهاد کاملا دانشجویی و دموکراتیک مجمع تئاتر دانشگاهی بدون تصویب معلوم انحلال یا لغو فعالیت آن بود. پس از مدتی دانشجویان متعددی به شدت از عملکرد «خانه تئاتر دانشگاهی» بدلیل عدم کفایت و ناکارآمدی این نهاد در حمایت‌های معقول احساس نارضایتی داشتند و این به گمان دومین گام در جهت رو به انزوا و نابودی بردن فضای فرهنگ‌پرور کشور محسوب می‌شد. امروز «خانه تئاتر دانشگاهی» با وجود درخواست‌های حمایتی بسیار از جانب دانشجویان صرفا تبدیل به محلی جهت آرشیو انبوه تقاضاهای مادی و معنوی ایشان، از سر ناچاری و نشر چند نشریه بدون خواننده با حداقل میزان خروجی مثبت و بعد حمایتی شده است.لازم به ذکر نیست که عدم داشتن نگاهی تداوم بخش در برنامه‌ها و سیاست‌های اجرایی مدیریت‌های فرهنگی پیشین و امروز امور فرهنگی، سهم عظیمی در آسیب‌رسانی به هدف اصلی و الهی این نهادها که همان تولید و باز تولید ارزشهای فاخرو پالاینده‌ی ملی و مذهبی در قالب آثار نمایشی است، داشته و دارد.از سوی دیگر اینک در سایه الطاف الهی و تلاش مجدانه و مخلصانه دانشجویان و اساتید، نهال نوپای جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران به حقیقت یک رخداد فرهنگی - دانشگاهی تاثیرپذیر و تاثیرگذار دراین مملکت محسوب می‌شود که پس از گذشت سیزده دوره درخشان، امروز در سیطره همین سلیقه‌های شخصی و لحظه‌ای بی‌توجیح و دفاع در مرز نابودی و مرگ دست و پنجه نرم می‌کند و خوشا به حال آنانکه ده سال پیش امروز را دیدند و بدا به حال آنانکه امروز تاریخ فرهنگی ده سال بعد را اینسان بنویسند»!

به گزارش ایسنا،در بخش دیگری از این بیانیه آمده است:«بر شمردن ویژگی‌های جنبش‌های دانشجویی از دیدگاه مقام معظم رهبری «مدظله العالی» هیچ‌گاه از خاطرمان دور نمی‌شود که جمعی بودن را یکی از خصوصیات این حرکات برشمردند واینکه از عناصر مهم این تشکل‌ها و این جریانات مبنی بر اشخاص نبودن است، یعنی این حرکات امروز هم هست، ده سال بعد هم هست. اما نه ده سال پیش شما بودید، نه ده سال بعد شما اینجا هستید. اما این حرکات هست ولی مبنی بر اشخاص نیست و متعلق به فضا یا مجموعه حاضر است.

هیچ گاه این هشدار بسیار پربار و عمیق ایشان را فراموش نکنیم که دانشجو بالاخره در جایی به اجتهاد می‌رسد.همین فرمایش، تکلیف همه چیز را روشن می‌کند. جریانی که از بطن تشکل‌های دانشجویی برخواسته با حضور و همراهی و نگاه دانشجوی دیروز و امروز و فردا به پیش می‌رود، نه منفعت طلبی‌های سیاسی، مغالطه و یا اعمال خواسته‌های شخصی که امروز اینچنین است و فردا آنچنان! قشر فهیم و آگاه دانشگاهی به خوبی می‌داند کار فرهنگی زمانی به بار می‌نشیند و محصول می‌دهد که در راستای حفظ ،مراقبت و تقویت ریشه‌ها حرکت کنیم نه اینکه به نظر ما این درخت بهتر از آن است!تاکید می‌شود، عملکرد غیر قابل دفاع و نگاه توام با شک، ظن و بی‌اعتماد مدیریت فرهنگی وقت اداره امور فرهنگی وزارت علوم باز هم متاسفانه منجر به عدول از ضوابط و آئین‌نامه مصوب این جشنواره و همچنین تغییرات بنیادین آسیب‌رسان نه تنها در این برنامه که در بسیاری از برنامه‌های اجرایی این اداره شده است. با نگاهی اجمالی به فعالیت و کیفیت خروجی تشکل‌های موازی در سطح دانشگاه‌ها مثل انجمن‌های علمی و یا تشکل‌های حیاتی و پر اهمیتی همچون کرسی‌های آزاد اندیشی و نظریه‌پردازی ،پیرو مبحث جنبش نرم‌افزاری با وجود تمام حمیت، توجه، پیگیری و توصیه‌ای که ولی نعمتمان، شخص مقام معظم رهبری «مدظله العالی» داشته‌اند، بی‌گمان از نظرگاه ما دانشجویان از شرایط و جایگاه خوبی برخوردار نیستند که ذکر مشروح دلایل، هم نور است و هم در این مجال نمی‌آید. شرمساریم که اذعان کنیم این اقدامات را به طبلی توخالی و تزئینی به سرگرم کردن ما دانشجویان می‌بینیم!»دانشجویان امضا کننده این بیانیه در بخش پایانی نوشته‌شان به ذکر چند نکته اشاره کرده و گفته‌اند:«اما در راستای برگزاری جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی ذکر چند نکته یافته ضروری می‌نماید:- تلاش برای انتصاب مسئول راس این جشنواره از افراد غیر کارشناس(رشته‌هایی غیر از هنرهای نمایشی) و یا غیر دانشجو( اعم از اساتید و فارغ التحصیلان ) علیرغم ضوابط جشنواره و صورت دائمی آن.- تلاش در جهت کاهش چشمگیر اعتبارات مالی و معنوی تخصیص یافته به جشنواره مغایر با صورت افزایشی و دائمی آن.- تلاش در جهت نظارت محدود کننده به ویژه توسط افراد غیرکارشناس در اجرائیات تخصصی.- تلاش در جهت ادغام و ترکیب فضای سخت افزاری و نرم افزاری و کاربردی جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی و خانه تئاتر دانشگاهی علیرغم توجه به تفاوت رویکرد و اهداف هریک و نتایج به بارنشسته آنها که با توجه به توضیحات ذکر شده در باب وضعیت کنونی خانه تئاتر دانشگاهی جای نگرانی بسیار برای جشنواره خواهد بود.- بی‌توجهی به گذشت عنصر زمان و عدم تصمیم‌گیری روشن در مورد صرف و نحو آغاز به کار دبیرخانه جشنواره که خود موجب ایجاد خسران‌های کمی و کیفی خواهد بود.- و از همه مهمتر عدم استفاده از نظرات افراد خبره، کارشناس و با تجربه در حوزه‌ی تئاتردانشگاهی و... همگی نوید تعطیلی تحلیلی تنها مامن و بستر تئاتر دانشگاهی موجود را می‌دهند که شاید اگر راهی بود همین امروز این اتفاق می‌افتاد.کلام کوتاه می‌کنیم: ما امروز بیش از پیش به این خاک، به این پرچم و به این فرهنگ می‌بالیم، تلاش چندین ساله عزیزان دلسوز عرصه فرهنگی را ارج می‌نهیم و برای سربلندی و افراز فرهنگ کهن، عمیق و انسانی ایران اسلامی از جان دریغ نداریم.و کلام پایانی اینکه، اگر تا امروز، هر روز صبری بود از سر احترام، تواضع و قدر منزلت این آستان مقدس بود و بفرموده رهبر معظم انقلاب که «تئاتر درجمهوری اسلامی ایران، اصالت والای خود را در بیان دردها و بازگویی قصه مظلومیت می‌یابد»، این شکوائیه بیان دردی بود که سر باز کرده و ما دانشجویان دانشگاهها و مراکز آموزشی به عرض می‌رسانیم، جشنواره آتی که تدارک دیده شده است به نظر یک محمل صوری ست که عمرش به امروز و فرداست ومغایرت‌های بسیاری با شرایط ضبط و تعیین شده آن دارد.ما خواستار تدوین وتنظیم سند چشم‌انداز این جشنواره برای رفع دغدغه‌های آینده و آیندگان از یک سو و اجرایی شدن دقیق و بند بند واضعات این جشنواره که به امضای دانشگاهیان رسیده برای رفع دغدغه‌های حاضر و حاضرین از دیگر سو هستیم.خواهشمند است تا پیش از هر تیشه‌ی دیگری به این ریشه‌ی پربرکت و سربلند اقدامات مقتضی را جهت ترمیم و تقویت اعمال فرمائید، جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران به حق با ضمانت جهانی شدن و ترویج فرهنگ ایرانی-اسلامی رو به آینده‌های روشن داشته، دارد و خواهد داشت.»

       گفتنی است؛ این بیانیه به امضای تعدادی از دانشجویان دانشگاههای امیرکبیر، هنر، تهران، صنعتی شریف ، سوره تهران، نبی اکرم تبریز، هنر اصفهان، شهید چمران اهواز، تربیت مدرس، فردوسی مشهد، آزاد تنکابن، آزاد اراک، آزاد تهران(هنر ومعماری)، آزاد شیراز و دانشگاه زنجان رسیده است و رونوشت آن به دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی( محمدرضا مخبر دزفولی)، دبیر کمیسیون فرهنگی دولت(اسفندیار رحیم مشایی)، ریاست کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی(غلامعلی حدادعادل) و همچنین وزیر علوم، تحقیقات وفناوری کامران دانشجو ارسال شده است.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1597005&Lang=P

   سید جواد روشن از مدیران جشنواره تئاتر دانشگاهی ضمن گله گزاری از وبلاگ تئاتر دانشگاهی و نویسنده مجهولش که در پشت نقاب می نویسد و طرح این سوال که چرا رک ومردانه! حرفهایش را نمی زند ، بر این نکته اعتقاد دارد که به جای زیر سوال بردن کلیت خانه تئاتر دانشگاهی عملکرد آن نقد شودو...جالبترین نکته ایشان گله گزاری از کاندیداهای خود خوانده دبیری چهاردهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی برای متوقف کردن پرداخت بدهی های جشنواره از سوی دانشگاه تهران به خاطر ایجاد شبهه در حساب ها ست. جواد روشن می نویسد

(http://javadroshan.blogfa.com/post-83.aspx):

امروز شنیدم که بنا به دستور برخی آقایان ٬ پرداخت مطالبات جشنواره تئاتر دانشگاهی توسط دانشگاه تهران متوقف شده است که می توانست دلایل مختلفی از جمله نداشتن بودجه باشد ولی بسیار متعجب شدم وقتی شنیدم ظاهرا برخی دوستان که به دنبال دبیری جشنواره چهاردهم هستند و به خاطر مشکلات و اختلافات شخصی با دبیر فعلی و شاید عدم حمایت وی از ایشان٬ شبهاتی را مطرح کرده اند که باعث شده تا پرداخت ها با تاخیر صورت گیرد و..... متاسفانه این دوستان که فراموش کرده اند که بسیاری از دوستانشان مطالباتی دارند و با یک خودخواهی و توجه به منافع شخصی ٬ به راحتی حقوق دیگران را با مشکل روبرو کرده اند. با متهم کردن یکدیگر و تشکیل دسته و گروه و باند و..... به چه چیز خواهیم رسید؟ هر دولت و یا تشکیلاتی با فرض اینکه هدف و خواسته اش خیر خواهانه باشد  ولی ابزارش سلامت نباشد و اخلاق محور حرکت نکند راه به جایی نخواهد برد. برای رسیدن به دموکراسی نمی توان از زور و استبداد کمکی گرفت. هر پدیده ای که خارج از اخلاق گرایی تولید شود در خودش بی اخلاقی و فساد ایجاد خواهد کرد. اگر می گوییم فلانی بد و یا خوب است بیائیم و این حرف را بدون در نظر گرفتم منافع شخصی خود مطرح کنیم. دوستانی که می گویند خانه تئاتر دانشگاهی بد است و...... با چه هدفی این حرف را میزنند؟ چون خودشان در انجا دسنی ندارند بد است؟ اگر به عملکرد یک شخص ایراد داریم خیلی شفاف و صریح درباره همان موضوع صحبت کنیم نه اینکه یک کلیت را زیر سوال ببریم.

 اگرچه اختلافات داخلی کادر برگزاری جشنواره سیزدهم از قبل پیش بینی شده بود اما به نظر می رسد دلیل این عدم پرداخت به خاطر کسری بودجه جشنواره و نامعلوم بودن نحوه هزینه کردن حمایت های مالی از جشنواره است.حتی در صورت رفع اختلاف آقایان حریری خطی وخرم تسویه حساب جشنواره تا دی ماه89 طول خواهد کشید.

رضا کیانیان در گفتگو با ایسنا از حق دانشجویان برای انتخاب دبیر دفاع کرداو افزود: جشنواره تئاتر دانشگاهی متعلق به دانشجویان است.و سیاست گزاری و مدیریت آن باید در دست دانشجویان باشد.

اسامی آثار نمایشی ایرانی حاضر در بخش‌های مهمان و مسابقه بین‌الملل جشنواره تئاترفجر اعلام ‏شد.‏ به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر از ستاد خبری بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاترفجر، امسال نمایش‌های ‏انتخاب شده در بخش‌های مسابقه و مهمان بین‌الملل به تفکیک زیر اعلام شده است:‏

       هفتم اردیبهشت روز تئاتر دانشجویی باید در یادها بماند سه سال پیش محمع کانون های تئاتر دانشجویان (۱۳۸۴)روز ۷ اردیبهشت را روز تئاتر دانشجویی نامید.

 دبیر مجمع کانون‌های تئاتر دانشجویان سراسر کشور معتقد است که خانه تئاتر دانشگاهی با یک حرکت موازی مجمع تئاتر شکل گرفته است. ماهدخت حاجی قاسمی که با ایسنا گفت‌وگو می‌کرد درباره زمینه‌های شکل‌گیری "خانه تئاتر دانشگاهی" گفت: اگر خانه تئاتر دانشگاهی یک تشکیلات دولتی ولی حامی صنف باشد اساساً معنی پیدا نمی‌کند. زیرا وزارت علوم به عنوان یک ارگان دولتی نمی‌تواند زمینه‌ساز شکل‌دهی یک نهاد صنفی باشد و اگر خانه تئاتر دانشگاهی زیرنظر وزارت علوم شکل بگیرد، بعد از آن امکان ایجاد خانه تئاتر دانشگاهی ایران به عنوان یک تشکل غیردولتی وجود ندارد. وی در ادامه با اشاره به عنوان "خانه تئاتر دانشگاهی" گفت: در قانون و عُرف تمامی جوامع نهادهای صنفی با عنوان "خانه" و جهت رسیدگی به وضعیت صنفی اعضای خود فعالیت دارند، اما اگر وزارت علوم قصد تشکیل یک نهاد دانشگاهی زیرمجموعه خود را در عرصه تئاتر دارد بهتر است از عناوینی چون مرکز یا سازمان استفاده کند. دبیر مجمع کانون‌های تئاتر دانشجویان سراسر کشور پیشنهاد داد: وقتی زمینه‌های شکل‌گیری نهادهایی چون "خانه تئاتر دانشگاهی" فراهم می‌شود حداقل یک نظرسنجی از آدم‌های فعال این حوزه چون دانشجویان، دبیرخانه جشنواره، مجمع تئاتر و اساتید این رشته انجام می‌شد چون در چنین شرایطی اساسا مشخص نیست که لزوم وجودی این خانه بر چیست؟ وی با اشاره به بندهایی از اساسنامه "خانه تئاتر دانشگاهی" متذکر شد: عنوان ظاهری این نهاد نشان‌دهنده یک تشکل صنفی است، لذا باید خدمات صنفی ارائه بدهد که در این صورت ضرورت وجودی آن از سوی تئاتر دانشگاهی احساس می‌شود، ولی اگر نگاهی اجمالی به اساسنامه آن بی‌اندازیم متوجه حرکتی موازی با فعالیت‌های مجمع تئاتر خواهیم شد، پس در شرایطی که مجمع با حمایت از کانون‌های تئاتر دانشگاهی فعالیت می‌کند چه نیازی به خانه تئاتر دانشگاهی با این وظایف است؟

      حاجی قاسمی خطاب به مسوولان وزارت علوم تأکید کرد: اگر هدف تقویت و توسعه تئاتر دانشگاهی است، بهتر است که نهادی چون مجمع کانون‌های تئاتر را تقویت و حمایت کنید و اگر هم تأکید بر اعزام کارشناسان وزارت علوم را دید که این اتفاق درحال انجام است پس چه نیازی به خانه تئاتر دانشگاهی است؟ وی با یادآوری یکی از بندهای اساسنامه خانه تئاتر دانشگاهی درباره فراهم کردن شرایط اجرای عمومی برای دانشجویان تئاتر، گفت: همه ما به خوبی می‌دانیم که تئاتر ایران و به خصوص تئاتر دانشگاهی از نبود فضاهای اجرایی مثل سالن‌های تئاتر و پلاتوهای دانشجویی رنج می‌برد و قطعاً با شکل‌گیری خانه تئاتر دانشگاهی در این وضعیت بهبودی حاصل نخواهد شد، مگر این‌که وزارت علوم تصمیم به راه‌اندازی و احداث تالارهای نمایش بگیرد که قطعاً یک برنامه طولاتی مدت است و آن را با حمایت از مجمع هم می‌توانست انجام بدهد پس طرح چنین وظیفه‌ای در اساسنامه خانه تئاتر دانشگاهی جایگاهی ندارد. این دانشجو ادامه داد: راه‌اندازی تشکلی به نام "خانه تئاتر دانشگاهی در بُعد وسیع‌تر قطعاً به تقسیم بودجه بخش فرهنگ و هنر وزارت علوم می‌انجامد، زیرا که هرساله ما شاهد هستیم که بودجه اداره کل رشدی منفی، صفر و یا اندک دارد پس اضافه شدن یک تشکل به سایر نهادهایی که زیرمجموعه وزارت علوم فعالیت می‌کند به معنای تقسیم همین بودجه محدود است. حاجی قاسمی معتقد است: طرح راه‌اندازی و افتتاح خانه تئاتر دانشگاهی به دنبال تضعیف مجمع، دبیرخانه تئاتر دانشگاهی و فعالی این حوزه نیست، اما به مرور دامنه‌ی آن به تئاتر دانشگاهی ضربه می‌زند.

 طالبی پور از دبیران سابق مجمع  که چندی پیش از سوی دکتر اسلامی مجبور به استعفا گردید با اشاره به مجمع تئاتر دانشجويان و اهداف آن، گفت: كانون‌هاي تئاتر دانشجويي زيرنظر مجمع حركت مي‌كنند و به نوعي تنها نهاد غيردولتي تئاتر دانشگاهي محسوب مي‌شود كه اتفاقاً بودجه بالايي هم ندارد ولي با همين بودجه اندك بهترين جريان‌ها را در عرصه تئاتر دانشگاهي شكل داده است و اساسنامه آن با شرح وظايف آن به تصويب رسيده است، درحالي‌كه امروز متوجه شديم كه خانه تئاتر دانشگاهي هم با چنين اساسنامه‌ مشتركي قرار است آغاز به كار كند.  خانه تئاتر دانشگاهي اسم "خانه" را به عنوان يك صنف يدك مي‌كشد، ولي اساسنامه آن بدون اظهارنظر دانشجويان نوشته شده و عنوان كرده‌اند كه هيچ‌كس هم حق ندارد آن را تغيير بدهد، پس چنين شكلي اساساً يك خانه و صنف محسوب نمي‌شود. وي متذكر شد: دبير يك تشكل بايد انتخابي باشد، درحالي‌كه دبيرخانه تئاتر دانشگاهي از سوي وزارت علوم انتخاب شده است و در اساسنامه آن ذكر شده است كه چون تئاتر دانشگاهي متولي ندارد پس خانه تئاتر دانشگاهي تأسيس شده تا متولي آن باشد. اين درحالي‌ است كه نبايد فراموش كنيم نداشتن متولي اصلي‌ترين ويژگي تئاتر دانشگاهي است، زيرا كه متوليان تئاتر دانشگاهي توليدكنندگان آن يعني دانشجويان هستند. فاطمه طالبي‌پور معتقد است كه راه‌اندازي اين خانه اولين ضربه را به مجمع مي‌زند و با رشد و توسعه آن ساير مجامع كم‌رنگ مي‌شوند. او معتقد است: اگر قرار است تشكلي به عنوان "خانه تئاتر دانشگاهي" تأسيس شود بايد زيرمجموعه مجمع تئاتر دانشگاهي اين اتفاق بي‌افتد اما اين درحالي‌ است كه اين خانه با شكل فعلي آن تمام فعاليت‌هاي مجمع تئاتر را زير سوال مي‌برد.

محمد طباطبايي دبيرهفتمين دوره از جشنواره تئاتر دانشگاهي و دبير سابق مجمع تئاتر نيز شكل‌گيري خانه تئاتر دانشگاهي را يك جريان دولتي و موازي با مجمع تئاتر دانست و معتقد است: هدف وزارت علوم در راه‌اندازي چنين خانه‌اي توسعه تئاتر دانشگاهي است، اما با وجود اينكه اين نيت خيرخواهانه‌ است، اما ما معتقديم نتايج خوبي نخواهد داشت. وي تصريح كرد: اساسنامه و اهداف خانه تئاتر دانشگاهي درست مشابه اساسنامه‌ي خانه تئاتر و مجمع تئاتر دانشجويان سراسر كشور است پس بايد از مسوولان محترم وزارت علوم درخواست كرد كه اگر قصد كمك به توسعه‌ي تئاتر دانشگاهي را دارند بهتر است مجمع و كانون‌هاي تئاتر را تقويت و از آن حمايت كنند نه اين‌كه يك تشكل مشابه آن را تحت پوشش مستقيم خود درآورند. طباطبايي مجمع تئاتر دانشجويان را تنها اتحاديه رسمي تئاتر دانشجويي دانست كه تأييديه وزارت علوم را دارد و به ايسنا گفت: در برنامه‌هاي خانه تئاتر دانشگاهي كه هنوز اساسنامه‌اش هم به تصويب نرسيده است، برنامه‌هايي تعريف شده است كه به نظرم كپي از فعاليت‌هاي دبيرخانه تئاتر دانشگاهي و مجمع تئاتر محسوب مي‌شود. او با يادآوري ايده‌ي اوليه شكل‌گيري خانه تئاتر دانشگاهي در دوره "هدي حسنعلي" گفت: آن طرحي كه آن زمان مطرح شد كاملاً متفاوت از آن‌ مساله‌ي است كه امروز قرار است افتتاح شود، زيرا ما در آن دوران به دنبال دبيرخانه دائمي بوديم كه آرشيو تئاتر دانشگاهي و بانك اطلاعاتي اين حوزه محسوب شود و از طريق آن تئاتر دانشگاهي را داراي يك شناسنامه بكند. دبير سابق مجمع تئاتر تصريح كرد: مجمع تئاتر دانشجويان سراسر كشور قصد داشت تا يك صنف را در زيرمجموعه خود شكل بدهد، ولي آن‌چه كه امروز به عنوان خانه تئاتر دانشگاهي به تصويب رسيده است درواقع يك واحد از وزارت علوم به عنوان يك مركز دولتي است. طباطبايي در ادامه اعتقادش را اينگونه مطرح كرد: با چنين طرحي در واقع دبير، برنامه‌ها و تمام مجوزهاي مربوط به تئاتر دانشگاهي از سوي دولت ارائه مي‌شود و در تعريف يك صنف نمي‌گنجد. به دوستان وزارت علوم پيشنهاد مي‌دهم تا اگر قصد حمايت از تئاتر دانشگاهي را دارند، كارشناسان خود را براي بررسي وضعيت اين تئاتر اعزام كنند و مجمع را تحت حمايت خود قرار دهند تا ما براي برگزاري يك جشنواره مجبور به دوندگي‌هاي بسيار براي تأمين بودجه نشويم. او خانه تئاتر دانشگاهي را يك واحد دولتي دانست و افزود: هدف واقعي اين خانه كنترل تئاتر دانشگاهي از سوي وزارت علوم و نه ارتقاي اين تئاتر است و اتفاق آن عواقب بدي را دربر خواهد داشت. زيرا در پوشش چنين خانه‌اي جسارت، پويايي، تجربه و ساختارشكني از تئاتر دانشجوي گرفته مي‌شود و آن را به يك عروسك خيمه شب‌بازي بدل مي‌كند كه نهايتاً سرخوردگي دانشجويان را به دنبال دارد.

داستان خانه تئاتر دانشگاهی ایران سخت شنیدنی است.این خانه که من آن را فرزند نامشروع مجمع تئاتر میدانم. در حال تمدید فراخوان برگزاری دومین سمینار تئاتر دانشگاهی ایران است.فعلا معلوم نیست که چطور این خانه که در ۲۱ آذر ۸۶ افتتاح شده است چطور دوره دوم سمیناری که سال های قبل دبیرخانه جشنواره تئاتر دانشگاهی (سال ۸۳ - دوره هشتم و سال ۸۵ دوره دهم)آنرا برگزار کرده چگونه به این خانه به ارث رسیده است.سکوت دبیرخانه جشنواره و چشم پوشی از این حق بدون شک تحت فشار اداره کل فرهنگی بوده است. البته مجمع تئاتر شکایت این سرقت علمی یا... به اداره کل فرهنگی برده اما خود حدیث مفصل بخوانید.البته به یاد داریم که اولین دوره این سمینار در سال ۸۳ و دوره هشتم جشنواره تئاتر دانشگاهی در دانشگاه علامه برگزار شدو دوره دوم آن در سال ۸۵ ودر جشنواره دهم بدون اشاره به دوره قبلی آن!!!

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر

اين روزها در حالي خبر برگزاري افتتاحيه‌ي خانه تئاتر دانشگاهي مطرح مي‌شود كه برخي از اعضاي مجمع كانون‌ها تئاتر دانشجويان سراسر كشور و دانشجويان اين رشته نسبت به ماهيت اين تشكل و وظايف اجرايي آن انتقاداتي را مطرح مي‌كنند. هادي حسنعلي يكي از دبيران سابق مجمع كانون‌هاي تئاتر دانشجويان سراسر كشور كه براي نخستين‌بار در دوره او طرح راه‌اندازي خانه تئاتر دانشگاهي مطرح شده بود با اشاره به اين اتفاق به خبرنگار تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: اگر وزارت علوم قرار است موضع تئاتر داشته باشد، بهتر است كارشناسان خود را به شكل مناسبي به كار بگيرد؛ نه اين‌كه يك تشكل صنفي را به اين شكل راه‌اندازي بكند. او توضيح داد: ايده‌ي راه‌اندازي چنين تشكلي براي نخستين‌بار در دوره دبيري بنده در مجمع و از سوي "جلال تجنگي" مطرح شد و از همان ابتدا يك برنامه بلندمدت بود، درحالي كه خانه تئاتر دانشجويان كه امروز شكل گرفته است با نگاه با اساسنامه "خانه تئاتر" شكل گرفته است و در نگارش اساسنامه آن هيچ دانشجو و يا استادي اظهارنظر نكرده است و با كسي مشورت نشده است. وي با اعتقاد بر اين‌كه راه‌اندازي چنين خانه‌اي تمام برنامه‌هاي تئاتر دانشگاهي را زير نظر خود مي‌برد، عنوان كرد: اين حركت يك موازي كاري است و فعاليت صنفي تلقي نمي‌شود، زيرا اساسنامه‌اي كه براي آن تنظيم شده است يك اساسنامه اجرايي است و وظايفي كه در آن شرح داده شده همان كارهايي است كه مجمع تئاتر و دبيرخانه تئاتر دانشگاهي موظف به اجراي آن هستند. وي در پايان، گفت: وقتي از يك خانه صحبت مي‌كنيم در واقع يك صنف مطرح شده است كه اعضاي آن مي‌توانند از حقوق خود دفاع كنند، درحالي كه اين تشكل در شكل فعلي خود زيرمجموعه‌اي از وزارت علوم محسوب مي‌شود و يك موازي كاري با دبيرخانه و مجمع است.